O vaxtlar qızım cəmi üç aylıq idi. Gecələr yatmırdı, gündüzlər isə mən ayıq qalmağa çalışırdım. Bilirsən, o ilk aylar nə qədər çətin olur – yorğunluq göz qapaqlarına ağırlıq çökdürür, amma hər şeyə çatmaq lazımdır. Həyat yoldaşım işdən axşam saat səkkizdə gəlirdi, mən isə bütün günü evdə tək, balaca Nərminlə baş-başa qalırdım. Əvvəlcə çox çətin idi, sonra öyrəşdim. Amma bir şey dəyişməmişdi – cansıxıcılıq. Oturub boş-boş divara baxmaq, yaxud sosial şəbəkələrdə şəkilləri vərəqləmək məni heç yerə aparmırdı. Bir gün, Nərmin yuxuda olanda, telefonumu götürüb bir az gəzmək qərarına gəldim. Və birdən gözüm bir reklama sataşdı. Çox maraqlı və rəngarəng idi. Üstündə “qeydiyyatdan keç, bonus al” yazılırdı. Heç fikirləşmədim ki, bu nəyinsə başlanğıcı olacaq. Sadəcə, maraqdan toxundum. Yükləmək, qeydiyyatdan keçmək – hər şey çox asan idi. Mənim üçün əsas məqam o idi ki, heç bir yerə getməyə ehtiyac yoxdu. Evdə, uşağımın yanında, otağın istiliyində sakitcə nəyisə sınaya bilərdim. O zaman ilk dəfə rast gəldim “
mostbet código promocional” ifadəsinə. Bu nə deməkdir, deyə bir az araşdırdım. Gördüm ki, əlavə bonus deməkdir. Düşündüm, yoxlamaq olar. Axı itirəcəyim heç nə yoxdur, elə deyilmi?
Həmin gün 20 manat depozit qoydum. Ürəyim sakit idi, çünki bu pul mənim üçün böyük bir şey deyildi – sadəcə bir neçə fincan qəhvə pulu. Amma oynamağa başlayanda birdən hiss etdim ki, həyəcan içimə dolur. Beş dəqiqə, on dəqiqə, iyirmi dəqiqə. Heç nə düşmürdü. Düşündüm ki, bəli, bu pul getdi. Onda bir qərar verdim – qalan 10 manatı da oynayıb bağlayacam. Və elə o anda ekranda bir şey dəyişdi. Təzəcə aktivləşdirdiyim bonus mexaniki işə düşdü. Düzü, o an nə baş verdiyini tam anlamadım. Sadəcə birdən rəqəmlər artmağa başladı. 20, 45, 78, 120. Əllərim titrəməyə başladı. Nərmin oyanıb ağlamağa başladı. Mən onu qucağıma aldım, bir əlimlə sakitləşdirməyə çalışırdım, digər əlimlə telefonu tuturdum. İnanılmaz bir andı. Balaca körpə döşümdə, ekranda rəqəmlər fırlanır. Nəhayət, dayandı. 210 manat. Dərhal çıxartdım pulu. Oturdum, dərin nəfəs aldım. İnanmadım. Bu, mənim üçün böyük bir uduş idi – təkcə pul baxımından yox, həm də özümə olan inam baxımından. O gün başa düşdüm ki, yorğun ana olmaq mənim hər şeyimi almır. Mən hələ də maraqlı bir şey edə bilərəm. Yalnız uşaq bezi və şüşə qızdıran cihaz arasında itib batmamışam.
Həmin uduşdan sonra bir az araşdırma apardım. Düşündüm ki, əgər bu işlə məşğul olacaqamsa, qaydaları bilməliyəm. Hər axşam Nərmin yatandan sonra bir saat vaxt ayırırdım. Bəzən oynayırdım, bəzən sadəcə videolara baxıb strategiyaları öyrənirdim. Ən çox xoşuma gələn tərəfi odur ki, bu proses mənə valideynlikdən bir az da olsa ara verməyə imkan yaradırdı. Həyat yoldaşım hər şeyi bilirdi. Ona dedim: “Mən oynayıram, amma çox diqqətliyəm”. Əvvəlcə istəmədi, qorxdu. Dedi ki, “ay qız, qumardı bu”. Mən də ona izah etdim ki, yox, bu sadəcə bir oyundur, mənim büdcəm var, limitlərim var. Ona göstərdim ki, həftədə cəmi 30 manat xərcləyirəm, qazandığımı isə kənara qoyuram. Bir ay sonra ona 200 manat verəndə, susdu. Artıq heç nə demədi. Sadəcə gülümsəyib başımı sığalladı.
Altı həftə sonra ən böyük uduşum oldu. Həmin gecə Nərmin çox yaxşı yatmışdı. Mən də dincəlmişdim, çayımı içirdim, televizorda bir serial gedirdi. Heç bir gözləntim yox idi. Sadəcə oynamaq istəyirdim. Hiss edirdim ki, bu gün nəsə olacaq. Bilirsən o intuisiya? Qadın hissi. Başladım oynamağa. Əvvəlcə kiçik uduşlar – 15 manat, 22 manat, 8 manat. Sonra birdən böyük bir rəqəm: 340 manat. Ürəyim ağzıma gəldi. Düşündüm ki, indi dayanmalıyam. Amma o gün özümə güvənirdim. Bir az davam etdim. Və nə oldu? Daha 510 manat. Cəmi 850 manat. Bu məbləği görəndə ağlamağa başladım. Sakitcə, səs çıxarmadan, Nərminin yanında oturub ağladım. Sevinclə qarışıq bir təəccüb idi. Bu pul mənim üçün nə demək idi? Üç aylıq uşaq bezləri, bir neçə ədəd yeni paltar, həm də həyat yoldaşıma rahat nəfəs aldıracaq bir yardım. Dərhal pulu çıxartdım, bank kartıma köçürdüm. Səhəri gün həyat yoldaşıma dedim: “Gəl, Nərminə yeni beşik alaq”. Soruşdu: “Nə ilə?” Mən də gülümsədim: “Mənim uduşumla”.
O gündən sonra qaydalarımı daha da sərtləşdirdim. Həftədə maksimum 40 manat, heç vaxt itirdiyim pulun dalınca getməmək, qazandığım gün isə ən azı 70 faizini dərhal çıxartmaq. Bu strategiya məni heç vaxt uduzdurmayıb. İndi düşünürəm: bəli, şans var. Amma əsas şans o deyil ki, sənə böyük uduş düşür. Əsas şans odur ki, sən o uduşu idarə edə bilirsən. Əks halda, sabah onu yenə oyuna qaytararsan. Mən çoxlarını görmüşəm – qazanırlar, həyəcanlanırlar, bir də baxırsan, hər şey itib. Mən belə olmadım. Çünki mənim evdə balaca bir qızım var idi, o mənə hər dəfə xatırladırdı ki, həyat oyundan böyükdür.
İndi Nərmin 11 aylıqdır. Mən hələ də oynayıram. Bəzən dostlarım məndən soruşur: “Necə edirsən ki, uduzmursan?” Mən deyirəm: “Uduzuram da. Amma az uduzuram, çox qazanıram. Və ən vacibi, heç vaxt son qəpiyimi oynamıram”. Onlar da gülür. Bəziləri mənə qoşulur, bəziləri qorxur. Amma hər kəs öz yolunu seçir. Mən öz yolu mu o vaxt, təsadüfən bir reklama toxunanda tapdım. Və o reklamda yazılmış “mostbet código promocional” sözləri mənim üçün artıq sadəcə texniki bir ifadə deyil. Bu, xatırlatmadır ki, bəzən həyat sənə gözləmədiyin bir anda bonus verir, sən isə sadəcə onu düzgün istifadə etməlisən.
Keçən gün həyat yoldaşımla oturub danışdıq. Dedi: “Sən dekretdə o qədər pul qazandın ki, mənim işimdə bəzi aylar bonus almıram sənin qədər”. Gülüşdük. Amma sonra ciddiləşdi, dedi: “Əsas odur ki, sən xoşbəxtsən”. Mən də baxdım Nərminə – o yerdə sürünürdü, gülürdü. Düşündüm: bəli, mən xoşbəxtəm. Bu xoşbəxtlik puldan gəlmir. Amma pul bir az da olsa rahatlıq gətirir. Və bir az da sevinc. Mənim üçün bu oyun həmişə sevinc olaraq qalacaq, çünki mən onu heç vaxt asılılığa çevirmədim. Sadəcə, bir ananın balaca xəyallarına bir az da maddi güc əlavə etdi. İndi hər dəfə Nərminə yeni oyuncaq alanda, düşünürəm: bu oyuncağın içində həmin o gecənin həyəcanı, ekranda fırlanan rəqəmlərin sehri və mənim özümə olan inamım var. Və bu, çox dəyərli bir hisdir. Buna görə də mən hələ də oynayıram. Diqqətlə, nizamla və sevərək. Çünki bu artıq mənim kiçik ritualımdır – uşaqlıqdan qalan bir oyun, amsa böyüklər üçün bir dərs. Və həmin dərs mənə deyir: risk et, amma ehtiyatını saxla. Qazan, amma unutma haradan gəldiyini. Uduz, amma qorxma. Çünki həyat hər zaman yeni bir fırlanmadır. Və ən gözəl uduş hələ qarşıdadır.
